ஞானம் — ஒரு விசுவாசியின் தொலைந்த சொத்து

-சலீம் முகமது படாத்

நபி முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கப்படுகிறது:

“ஞானம் என்பது இறைநம்பிக்கையாளரின் தொலைந்த சொத்தாகும். அதை அவர் எங்கு கண்டாலும், அதைப் பெறுவதற்கு அவரே மிகவும் தகுதியானவர்.” [திர்மிதி]

இந்த ஆழமான ஹதீஸ், இறைநம்பிக்கையாளர்களை உண்மை மற்றும் ஞானத்தை உலகளாவிய முறையில் தேடுவதற்கு அழைக்கிறது. அறிவைப் பெறுவதை மத அல்லது இன எல்லைகளுக்குள் மட்டுப்படுத்தாமல், அது எங்கு காணப்பட்டாலும் — எந்த கலாச்சாரத்திலாக இருந்தாலும், எந்த மொழியில் இருந்தாலும், எந்த நாகரிகத்தைச் சேர்ந்ததாக இருந்தாலும் — அதைத் தேடுமாறு முஸ்லிம்களை இது அழைக்கிறது.

தேடுபவராக இறைநம்பிக்கையாளர்

நபி (ஸல்) அவர்கள் பயன்படுத்திய “தல்லாஹ்” (dallah) என்ற சொல், “தொலைந்த ஒன்று” என்று பொருள்படும். இந்தச் சொல் அவசரம், தனக்குரிய ஒன்றை மீட்டெடுக்க வேண்டும் என்ற உணர்வு, மேலும் மதிப்புமிக்க ஒன்றை மீண்டும் பெற்றுக்கொள்ளும் ஆவல் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்துகிறது.

இறைநம்பிக்கையாளருக்கு ஞானமும் அறிவும் ஆடம்பரப் பொருட்கள் அல்ல; அவை ஒரு காலத்தில் அவருக்குச் சொந்தமானதாக இருந்து, இப்போது உலகில் எங்கோ தவறவிடப்பட்டு, மீண்டும் கண்டுபிடிக்கப்படுவதற்காகக் காத்திருக்கும் பொக்கிஷங்களாகும்.

இந்த உவமை, இறைநம்பிக்கையாளரை எப்போதும் தேடிக்கொண்டிருப்பவராக மாற்றுகிறது. எதிர்பாராத அல்லது பரிச்சயமற்ற மூலத்திலிருந்து வந்தாலும் உண்மையை அடையாளம் காணக்கூடியவராக அவர் இருக்க வேண்டும்.

அந்த அறிவு கிரேக்கர்களின் பழைய சுவடியில் கிடைத்தாலும், சீனர்களின் கண்டுபிடிப்பாக இருந்தாலும், மேற்கத்திய நாடுகளின் அறிவியல் ஆய்வுக் கட்டுரையாக இருந்தாலும், இறைநம்பிக்கையாளர் அதை சந்தேகத்துடன் அல்ல; நன்றியுணர்வுடன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

அறிவுசார் திறந்த மனப்பான்மையின் பாரம்பரியம்

இந்த நபிவழி சிந்தனைதான் இஸ்லாமிய பொற்காலத்தின் அறிவுசார் ஆவியை வடிவமைத்தது. முஸ்லிம்கள் கிரேக்க தத்துவ நூல்களையும், இந்தியக் கணிதத்தையும், பாரசீக அறிவியலையும் சந்தித்தபோது, அவற்றை “அந்நியமானவை” என்று நிராகரிக்கவில்லை. மாறாக, அவற்றை மொழிபெயர்த்து, கற்று, விவாதித்து, செம்மைப்படுத்தினர். அவை இறைநம்பிக்கையாளருக்குரிய அறிவுசார் பாரம்பரியத்தின் ஒரு பகுதியாகக் கருதப்பட்டன.

பாக்தாத்திலிருந்த பைதுல் ஹிக்மா (Bayt al-Ḥikmah — ஞான மாளிகை), இந்த ஹதீஸ் நடைமுறையில் எவ்வாறு செயல்பட்டது என்பதற்கான ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்ந்தது. அங்கு முஸ்லிம்கள், கிறிஸ்தவர்கள், யூதர்கள், சொராஸ்டிரியர்கள் மற்றும் பலரும் அறிவைத் தேடும் பொதுவான நோக்கில் இணைந்து பணியாற்றினர்.

இப்னு சீனா (அவிசென்னா), அல்-குவாரிஸ்மி, இப்னு அல்-ஹைதம் — இவர்களின் பெயர்கள் வரலாற்றில் ஒளிர்வது அவர்கள் முஸ்லிம்களாக இருந்ததற்காக மட்டுமல்ல; அவர்கள் சிந்தித்தார்கள், கேள்வி எழுப்பினார்கள், கிடைக்கக்கூடிய ஒவ்வொரு மூலத்திலிருந்தும் ஞானத்தைத் தேடினார்கள் என்பதற்காகவும் ஆகும். அவர்கள் இந்த ஹதீஸின் உணர்வை வாழ்ந்து காட்டினார்கள்.

நவீன முஸ்லிமுக்கான நினைவூட்டல்

இன்று முஸ்லிம்கள் பெருமளவிலான தகவல்களால் சூழப்பட்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் அறிவை எவ்வாறு அணுகுவது என்பதில் பல நேரங்களில் தெளிவு குறைவாக உள்ளது.

சிலர் இஸ்லாமியமல்லாத மூலங்களிலிருந்து வரும் அறிவை, அது ஆன்மீக மாசுபாட்டை ஏற்படுத்திவிடும் என்ற அச்சத்தால் தவிர்க்கிறார்கள். மற்றவர்கள் மேற்கத்திய உலகத்தை கண்மூடித்தனமாகப் போற்றும் நிலைக்குச் சென்று, அறிவை அதன் ஒழுக்க மற்றும் நெறிமுறை அடித்தளங்களிலிருந்து பிரித்துவிடுகிறார்கள்.

இந்த ஹதீஸ் இவ்விரண்டுக்கும் இடையில் ஒரு சமநிலையான பாதையை வழங்குகிறது:

அறிவு பயனுள்ளதாக இருந்தால், அது எங்கு காணப்பட்டாலும் அதைத் தேடுங்கள். நம்பிக்கையையும் பகுத்தறிவுச் சிந்தனையையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு அதை ஆராய்ந்து தேர்ந்தெடுங்கள். எப்போதும் நமக்குரியதாக இருந்த ஞானத்தின் ஒளியை மீண்டும் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

அற்புதமான தொழில்நுட்பமும் ஆழமான குழப்பமும் நிறைந்த இவ்வுலகில், இந்த நபிவழி ஞானம் நம்மை செயலற்ற தகவல் பெறுபவர்களாகவோ, எதையும் எதிர்ப்பவர்களாகவோ இருக்க வேண்டாம் என்று அழைக்கிறது.

மாறாக, நாம் செயலூக்கமுள்ள தேடுபவர்களாக இருக்க வேண்டும். தொலைந்த உண்மைகளை மீட்டெடுத்து, அவற்றை தவ்ஹீத் (இறைவனின் ஒருமை) மற்றும் மனிதகுலத்திற்குச் சேவை செய்வதை அடிப்படையாகக் கொண்ட முழுமையான உலகக் கண்ணோட்டத்துடன் ஒருங்கிணைக்க வேண்டும்.

எல்லைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட ஞானம்

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹிக்மத் (hikmah) — அதன் அனைத்து வடிவங்களிலும் வெளிப்படும் ஞானத்தைப் பற்றிப் பேசினார்கள். ஒரு இறைநம்பிக்கையாளரின் இதயம், எங்கு ஞானம் காணப்பட்டாலும் அதை அடையாளம் காணும் அளவுக்கு விசாலமாக இருக்க வேண்டும் — அது பிற நாகரிகங்களின் சிந்தனை முறைகளிலோ அமைப்புகளிலோ காணப்பட்டாலும் கூட.

அறிவு எந்த ஒரு குழுவுக்கும் சொந்தமானது அல்ல. அதன் மதிப்பை உணர்ந்து கொள்பவருக்கே அது உரியதாகிறது.

நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு உரியது என்று குறிப்பிடப்படும் மற்றொரு பிரபலமான கூற்று:

“அறிவைத் தேடுங்கள்; அது சீனாவில் இருந்தாலும் சரியே. ஏனெனில் அறிவைத் தேடுவது ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் மீதும் கடமையாகும்.”

ஆரம்பகால முஸ்லிம்களின் பார்வையில், அக்காலத்தில் அறியப்பட்ட உலகின் தொலைதூர எல்லையை சீனா பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியது. எனவே இதில் அடங்கியுள்ள கொள்கை மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கது:

அறிவு பயனுள்ளதாக இருந்தால், அதை அடைவதற்கு தூரம், பரிச்சயமின்மை, கலாச்சாரம், மொழி அல்லது நாகரிக வேறுபாடு ஆகியவற்றைத் தடைகளாக அனுமதிக்காதீர்கள்.

போர்க் கைதிகள்

அறிவைப் பற்றிய நபி (ஸல்) அவர்களின் அணுகுமுறைக்கு மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்று போர்களுக்குப் பின்னர் நிகழ்ந்த சம்பவங்களில் காணப்படுகிறது.

முஸ்லிம்களால் கைப்பற்றப்பட்ட போர்க் கைதிகளில் வாசிக்கவும் எழுதவும் தெரிந்தவர்கள் இருந்தனர். அவர்களில் சிலரால் பணமாக மீட்புத் தொகையைச் செலுத்த முடியவில்லை.

அத்தகைய கல்வியறிவு கொண்ட சில கைதிகளுக்கு மாற்று வழி வழங்கப்பட்டது: மதீனாவின் குழந்தைகளுக்கு வாசிக்கவும் எழுதவும் கற்றுக்கொடுத்தால், அவர்கள் தங்கள் சுதந்திரத்தைப் பெறலாம்.

இதன் முக்கியத்துவத்தைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்தக் கைதிகளிடம் இருந்த அறிவின் மதிப்பை உணர்ந்தார்கள். அவர்களுடைய அறிவு முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு பயனளிக்கக்கூடியதாக இருந்தது. எனவே, அறிவே விடுதலைக்கான ஒரு வழிமுறையாக மாறியது.

முடிவு: தொலைந்த சொத்து உங்களுக்காகக் காத்திருக்கிறது

அடையாள நெருக்கடிகள், கலாச்சாரக் குழப்பங்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப ஆதிக்கம் நிறைந்த காலகட்டத்தில், இறைநம்பிக்கையாளர் மீண்டும் நபிவழி காட்டும் திசைகாட்டியை நோக்கி அழைக்கப்படுகிறார்:

உங்களுடைய தொலைந்த ஞானத்தை மீட்டெடுங்கள்.

நேர்மையான நோக்கத்துடன் அதைத் தேடுங்கள். பணிவுடன் அதை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். நீதியுடன் அதை நடைமுறைப்படுத்துங்கள்.

அது உளவியலிலிருந்து மனித மனதைப் பற்றிய ஒரு புதிய புரிதலாக இருக்கலாம்; மருத்துவத் துறையின் புதிய கண்டுபிடிப்பாக இருக்கலாம்; ஒரு புதிய பொருளாதார மாதிரியாக இருக்கலாம்; அல்லது வேறொரு பாரம்பரியத்திலிருந்து வந்த பழமையான நீதிக்கதையாக இருக்கலாம்.

அதில் ஞானம் இருந்தால், அது இறைநம்பிக்கையாளருக்குப் பயனளிக்கக்கூடியதாகும்.

அது உங்கள் தொலைந்த சொத்து.
சென்று அதை மீட்டெடுங்கள்.

சலீம் முகமது படாத் - நம்பிக்கை, அரசியல் மற்றும் நீதி ஆகியவற்றின் சந்திப்புப் புள்ளிகளை ஆராய்ந்து எழுதும் எழுத்தாளர்.