தயாராகாதிருப்பதன் பாவம்: தபூக் போரின் முனாஃபிக்களிலிருந்து இன்றைய முஸ்லிம் ஆட்சியாளர்கள் வரை

சலீம் மொஹமட் பதாட்

நபிகள் நாயகம் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில், ஆரம்பகால இஸ்லாமிய வரலாற்றில் மிகவும் வெளிப்படுத்தக்கூடிய நிகழ்வுகளில் ஒன்று தபூக் போர் என அறியப்படும் படையெடுப்பின்போது இடம்பெற்றது.

இந்தப் படையெடுப்பு, உண்மையான நம்பிக்கையாளர்களுக்கும், நாவால் மட்டுமே ஈமான் கொண்டிருந்தவர்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை வெளிப்படுத்தியது. இந்தச் சூழலில் அல்லாஹ் குர்ஆனில் ஒரு வலிமையான வசனத்தை அருளினான்:

“அவர்கள் புறப்பட வேண்டும் என்று உண்மையாக எண்ணியிருந்தால், அதற்காக ஏதேனும் ஒரு தயாரிப்பைச் செய்திருப்பார்கள். ஆனால் அவர்கள் புறப்படுவதை அல்லாஹ் விரும்பவில்லை; எனவே அவர்களைத் தடுத்துவிட்டான். மேலும், ‘பின்தங்கியவர்களுடன் நீங்களும் பின்தங்கிவிடுங்கள்’ என்று கூறப்பட்டது.”

(குர்ஆன் 9:46)

ஒருபோதும் தயாராகாத முனாஃபிக்கள்

தபூக்கிற்கான படையெடுப்பு எளிதான ஒன்றாக இருக்கவில்லை. பைசாந்தியப் பேரரசுடன் சாத்தியமான ஒரு மோதலை எதிர்கொள்ளும் வகையில், அரேபிய பாலைவனத்தின் கடும் வெப்பத்தில் நூற்றுக்கணக்கான மைல்கள் வடக்கு நோக்கி அணிவகுத்துச் செல்லுமாறு முஸ்லிம்களிடம் கூறப்பட்டது.

இதற்கு தியாகமும், துணிச்சலும், தயாரிப்பும் தேவைப்பட்டது. உண்மையான நம்பிக்கையாளர்கள் உடனடியாக உணவுப் பொருட்கள், வாகனங்கள், ஆயுதங்கள் மற்றும் தேவையான பொருட்களைச் சேகரிக்கத் தொடங்கினர். பலர் தங்களிடம் இருந்த அனைத்தையும் கொடுத்தனர். ஆனால் மற்றொரு குழுவினர் மிகவும் வித்தியாசமாக நடந்துகொண்டனர் — முனாஃபிக்கள் (நயவஞ்சகர்கள்).

அவர்களுக்கு அச்சுறுத்தல் தெரிந்திருந்தது. அழைப்பு அவர்களுக்குக் கேட்கப்பட்டது. நம்பிக்கையாளர்கள் தயாராகிக்கொண்டிருப்பதையும் அவர்கள் பார்த்தனர். இருந்தபோதிலும் அவர்கள் எதுவும் செய்யவில்லை. அவர்கள் பொருட்களைச் சேகரிக்கவுமில்லை; பயணத்திற்குத் தங்களைத் தயார்படுத்திக்கொள்ளவுமில்லை. அதற்குப் பதிலாக, தாங்கள் தயாராகாததை தங்களின் பங்கேற்பின்மைக்கு நியாயமாக்கும் வகையில் காரணங்களை உருவாக்கினர்.

அல்லாஹ் அவர்களின் ஏமாற்றத்தை வெளிப்படுத்தினான். அவர்கள் உண்மையாகப் புறப்பட எண்ணியிருந்தால், அதற்காகத் தயாராகியிருப்பார்கள். அவர்கள் தயாராகத் தவறியதே அவர்களின் நயவஞ்சகத்திற்கான ஆதாரமாக இருந்தது.

தயாரிப்பு நோக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறது

வார்த்தைகள் ஏமாற்றக்கூடும்; உரைகள் கவரக்கூடும்; முழக்கங்கள் கூட்டங்களைத் தூண்டக்கூடும். ஆனால் தயாரிப்பு ஒருவரின் உள்ளத்தின் உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.

நவீன முஸ்லிம் உலகில் அதே நோய்

இந்தக் குர்ஆனியக் கோட்பாடு வரலாற்றுக்கு மட்டுமே உரியது அல்ல. தபூக்கின் பாடம் நவீன முஸ்லிம் உலகில் இன்னும் வலுவாக எதிரொலிக்கிறது.

எழுபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, முஸ்லிம் உலகம் இராணுவ ஆதிக்கத்தின் நிழலிலும் இஸ்ரேலின் மூலோபாய விரிவாக்கத்தின் நிழலிலும் வாழ்ந்து வருகிறது.

முஸ்லிம் உலகிலுள்ள ஒவ்வொரு ஆட்சியாளருக்கும் இந்த யதார்த்தம் தெரியும். உம்மத்தை எதிர்கொள்ளும் புவிசார் அரசியல் அச்சுறுத்தல்களை ஒவ்வொரு அரசாங்கமும் புரிந்துகொள்கிறது. இருந்தும், என்ன வகையான தயாரிப்புகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன?

ஒருங்கிணைந்த இராணுவ வலிமை, அறிவியல் முன்னேற்றம் மற்றும் மூலோபாய சுயாதீனத்தை உருவாக்குவதற்குப் பதிலாக, அளவற்ற செல்வம் ஆடம்பர நகரங்கள், விண்ணைத் தொடும் வானளாவிய கட்டிடங்கள், பிரம்மாண்ட அரண்மனைகள் மற்றும் கற்பனைக்கெட்டாத ஆடம்பர வாழ்க்கை முறைகளில் செலவிடப்பட்டுள்ளது.

உம்மா பிளவுபட்டும் சார்புநிலையிலும் இருக்கும்போது, கணநேரப் புகழின் அடையாளங்களுக்காக கோடிக்கணக்கான கோடிகள் செலவிடப்பட்டுள்ளன. அதைவிட கவலைக்குரியது, வெளிநாட்டு சக்திகளுடன் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளுக்கும் ஆயுதக் கொள்முதல்களுக்கும் மாபெரும் தொகைகள் செலுத்தப்படுவது. இது, பிராந்தியத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் அதே சக்திகளுக்கே நடைமுறையில் பாதுகாப்புக் கட்டணங்களைச் செலுத்துவதாக அமைந்துள்ளது.

சுயாதீனமாக நிற்பதற்குப் பதிலாக, பல ஆட்சிகள் தங்களின் உயிர்வாழ்வை வெளிப்புறப் பாதுகாப்பாளர்களின் ஆதரவுடன் இணைத்துள்ளன. தபூக் தொடர்பாக அருளப்பட்ட குர்ஆன் வசனம் இந்த மனப்போக்கை வெளிப்படுத்துகிறது.

அவர்கள் உண்மையாக உம்மத்தைப் பாதுகாக்க எண்ணியிருந்தால், அவர்கள் தயாராகியிருப்பார்கள்.

நோக்கமற்ற செல்வம்

பல செல்வந்த முஸ்லிம் நாடுகளிடம், முந்தைய நாகரிகங்கள் கனவுகூட காண முடியாத வளங்கள் உள்ளன — எண்ணெய் வளம், பரந்த நிலப்பரப்புகள் மற்றும் மூலோபாய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த புவியியல் அமைவிடங்கள்.

இத்தகைய வளங்களைக் கொண்டு, தனது இறையாண்மையைப் பாதுகாக்கக்கூடிய ஒருங்கிணைந்த அறிவியல், தொழில்நுட்ப மற்றும் இராணுவக் கட்டமைப்பை முஸ்லிம் உலகம் உருவாக்கியிருக்க முடியும்.

ஆனால், இந்தச் செல்வத்தின் பெரும்பகுதி ஆடம்பரக் காட்சிகளில் முதலீடு செய்யப்பட்டுள்ளது: செயற்கைத் தீவுகள், சாதனைகளை முறியடிக்கும் உயரமான கோபுரங்கள், உலகின் பொருள்முதல்வாத மையங்களுடன் போட்டியிடும் வகையில் உருவாக்கப்படும் பிரம்மாண்டமான பொழுதுபோக்குத் திட்டங்கள் போன்றவற்றில்.

இந்தத் திட்டங்கள் நவீனத்துவத்தின் அடையாளங்களாக இருக்கலாம்; ஆனால் அவை தயார்நிலையைப் பிரதிபலிப்பதில்லை. குர்ஆனிய அர்த்தத்தில் தயாரிப்பு என்பது வலிமை, ஒற்றுமை, அறிவு மற்றும் நீதியைப் பாதுகாப்பதற்கான தயார்நிலை ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது.

கூட்டுப் பாதுகாப்பையும் சுயாதீனத்தையும் புறக்கணித்துவிட்டு, உலகியலான புகழைத் தேடுவதற்காக மட்டுமே செல்வம் பயன்படுத்தப்படும்போது, அது தபூக்கின் முனாஃபிக்களைப் பாதித்த அதே குறுகிய நோக்குச் சிந்தனையை பிரதிபலிக்கிறது.

தயாரிப்பிற்கான ஒரு மாறுபட்ட பாதை

இதற்கு மாறாக, சில நாடுகள் பல தசாப்தங்களாக மூலோபாயத் தன்னிறைவை மையமாகக் கொண்டு செயல்பட்டு, உள்நாட்டு பாதுகாப்புத் திறன்களை உருவாக்கி, இராணுவத் தொழில்நுட்பத்தில் பெருமளவில் முதலீடு செய்துள்ளன.

பிராந்திய விவாதங்களில் அடிக்கடி குறிப்பிடப்படும் ஓர் உதாரணம் ஈரான். தடைகள் மற்றும் சர்வதேசத் தனிமைப்படுத்தல் இருந்தபோதிலும், உள்நாட்டு பாதுகாப்புத் தொழில்துறையையும் மூலோபாயத் தடுப்பாற்றலையும் பல தசாப்தங்களாக ஈரான் உருவாக்கி வருகிறது.

தயாரிப்புக்கு ஈரான் அளிக்கும் முக்கியத்துவம் ஒரு கடுமையான புவிசார் அரசியல் யதார்த்தத்தைப் புரிந்துகொண்டிருப்பதை பிரதிபலிக்கிறது: சுயாதீனத்திற்கு தயார்நிலை அவசியம்.

நெருக்கடிகள் உருவாகும்போது, தயாரிப்பைப் புறக்கணிக்கும் நாடுகள் பெரும்பாலும் பாதிக்கப்படக்கூடிய நிலையில் தங்களைக் காண்கின்றன என்பதை வரலாறு மீண்டும் மீண்டும் காட்டுகிறது.

தபூக்கின் நிரந்தரப் பாடம்

தபூக்கிற்கான படையெடுப்பின்போது அருளப்பட்ட குர்ஆனியச் செய்தி காலத்தால் அழியாதது. நயவஞ்சகம் என்பது வெறுமனே நம்பிக்கையின் விஷயம் அல்ல; அது செயல்களின் மூலமாகவும் — அல்லது செயலற்றிருப்பதன் மூலமாகவும் — வெளிப்படுகிறது.

உம்மத்திற்கு விசுவாசமாக இருப்பதாக மக்கள் கூறிக்கொண்டே, அதன் பாதுகாப்பிற்காகத் தயாராகத் தவறும்போது, அவர்களின் கூற்றுகள் வெறுமையானவையாக ஒலிக்கின்றன. தலைவர்கள் ஒற்றுமையைப் பற்றி பேசிக்கொண்டே வெளிப்புற சக்திகளைச் சார்ந்திருக்கும்போது, அவர்களின் வார்த்தைகள் நம்பகத்தன்மையை இழக்கின்றன.

அல்லாஹ்வின் வார்த்தைகள் ஒவ்வொரு தலைமுறையும் தன்னைத் தானே பரிசோதித்துக்கொள்ள வேண்டிய ஒரு கண்ணாடியாகத் தொடர்ந்து இருக்கின்றன:

“அவர்கள் புறப்பட வேண்டும் என்று எண்ணியிருந்தால், அதற்காக ஏதேனும் ஒரு தயாரிப்பைச் செய்திருப்பார்கள்.”

தயாரிப்பு என்பது உண்மைத்தன்மைக்கான சோதனையாகும்.

7ஆம் நூற்றாண்டின் தபூக் பாலைவனத்தில் அது உண்மையாக இருந்தது; 21ஆம் நூற்றாண்டின் புவிசார் அரசியல் போராட்டங்களிலும் அது தொடர்ந்து உண்மையாகவே உள்ளது.

இன்று முஸ்லிம் உலகம் எதிர்கொள்ளும் கேள்வி, தபூக்கின் முனாஃபிக்களை எதிர்கொண்ட அதே கேள்விதான்:

உம்மத்தின் கண்ணியத்திற்காகவும் சுயாதீனத்திற்காகவும் நாம் உண்மையாக நிற்க விரும்புகிறோமா?

நோக்கம் உண்மையானதாக இருந்தால், அதற்குப் பின் தயாரிப்பு அவசியம் வர வேண்டும்.