மூலோபாய அடங்காமையும் அதிகாரத்தின் மறுகட்டமைப்பும்: இஸ்லாமியக் குடியரசு ஈரானின் எழுச்சி

பேராசிரியர் அப்துல்லாஹி தன்லாடி

அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுடனும், இஸ்ரேலுடனும் நீண்டகாலமாகத் தொடர்ந்து வரும் மோதலில் இஸ்லாமியக் குடியரசு ஈரானைச் சுற்றியுள்ள முன்னேற்றங்களை, விமர்சன ரீதியான புவிசார் அரசியல் கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கும்போது, உலகளாவிய அதிகாரத்தின் நிலைநிறுத்தப்பட்ட கட்டமைப்பில் ஏற்பட்ட ஆழமான முறிவாகவே கருத முடியும். இங்கு நிகழ்ந்திருப்பது வெறுமனே தொடர்ச்சியான இராணுவப் பரிமாற்றங்களோ அல்லது மூலோபாய ரீதியான அச்சுறுத்தல் வெளிப்பாடுகளோ அல்ல; மாறாக, மேலாதிக்க அதிகாரத்திற்கும் எதிர்த்து நிற்கும் இறையாண்மைக்கும் இடையிலான ஆழமான குறியீட்டுப் போட்டியாகும். இந்தப் போட்டி, தொழில்நுட்ப மேலாதிக்கம் மற்றும் கட்டாயப்படுத்தும் இராஜதந்திரம் குறித்த நீண்டகாலமாக நிலவிய பல அனுமானங்களைச் சவாலுக்கு உட்படுத்தியுள்ளது.

ஈரானியப் புரட்சிக்குப் பின்னர் கடந்த நான்கு தசாப்தங்களுக்கும் மேலான காலமாக, நவீன வரலாற்றில் காணப்பட்ட மிக விரிவான பொருளாதாரத் தடைகள் மற்றும் வர்த்தகத் தடைகளில் ஒன்றை ஈரான் எதிர்கொண்டுள்ளது. அதன் பொருளாதாரத்தை முடக்கவும், அதன் நிறுவனங்களைச் சிதைக்கவும், இறுதியில் அரசியல் ரீதியான சரணாகதிக்கு அதை நிர்ப்பந்திக்கவும் இந்நடவடிக்கைகள் வெளிப்படையாக வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தன. ஆனால் முரண்பாடாக, அவை அதற்கு மாறான விளைவையே ஏற்படுத்தின. மூலோபாயத் தன்னிறைவு என்ற கொள்கையை அவை வளர்த்தெடுத்தன; அது பின்னர் வலிமையான தேசியத் திறனாக முதிர்ச்சியடைந்தது. பாரம்பரிய மூலோபாயக் கோட்பாட்டின்படி, நீண்டகால வெளிப்புற அழுத்தம் பெரும்பாலும் சார்புநிலையை உருவாக்கும். ஆனால் ஈரானின் விஷயத்தில், அது தன்னாட்சியை உருவாக்கியுள்ளது.

இந்தத் தன்னாட்சியின் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க வெளிப்பாடு, ஈரானின் உள்நாட்டு இராணுவ-தொழில்துறை கட்டமைப்பில் தென்படுகிறது. மேற்கத்திய ஆயுதச் சந்தைகளுக்கான அணுகல் மறுக்கப்பட்ட நிலையில், ஏவுகணைப் பொறியியல், ஆளில்லா விமானத் தொழில்நுட்பம் மற்றும் சமச்சீரற்ற போர்முறை கோட்பாடு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய சிக்கலான ஒரு சூழலமைப்பை ஈரான் உருவாக்கியுள்ளது. ஒருகாலத்தில் அடிப்படையானதாகக் கருதப்பட்ட அதன் பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைத் திட்டம், தற்போது பல அடுக்குகளைக் கொண்ட பாதுகாப்பு அமைப்புகளையும் ஊடுருவக்கூடிய நம்பகமான தடுப்புத் திறனாக மாறியுள்ளது. இந்த மாற்றம் பிராந்திய அளவில் அச்சுறுத்தல் குறித்த பார்வைகளை மட்டுமல்லாமல், கட்டுப்படுத்தும் கருவியாக பொருளாதாரத் தடைகள் எவ்வளவு பயனுள்ளதாக உள்ளன என்பதையும் மறுபரிசீலனை செய்ய உலக வல்லரசுகளைத் தூண்டியுள்ளது.

அதே அளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது, ஈரானின் நிலைத்தன்மைக்கு அடித்தளமாக உள்ள கருத்தியல் பரிமாணமாகும். ஷஹீத் செய்யத் அலி காமெனெயீயின் தலைமையகம் எதிர்ப்பை வெறுமனே ஒரு தந்திரோபாயத் தேவையாக அல்லாமல், ஒரு நாகரிகக் கடமையாகத் தொடர்ந்து வரையறுத்துள்ளது. இந்தக் கண்ணோட்டத்தில், வெளிப்புற சக்திகளுடனான மோதல் வெறுமனே புவிசார் அரசியல் சார்ந்ததல்ல; அது இருப்பியல் சார்ந்ததாகும். இதன் விளைவாக, தலைமைக் கட்டமைப்புகளைத் தலைச்செய்தல் அல்லது அமைப்பைச் சீர்குலைக்க முயற்சிப்பது பெரும்பாலும் எதிர்மறை விளைவையே ஏற்படுத்துகிறது: மேலும் ஒருங்கிணைப்பு, திரட்டல் மற்றும் தீவிரமான உறுதிப்பாடு. முக்கிய நபர்களின் இழப்பு அல்லது அவர்களை இலக்காகக் கொண்ட தாக்குதல், நீண்டகாலமாக மறைந்திருந்த பதிலடி திறனைத் தூண்டக்கூடும் என்ற கருத்து, ஒடுக்குமுறையாகக் கருதப்படும் சூழ்நிலைகள் எதிர்ப்பைத் தணிப்பதற்குப் பதிலாக மேலும் வலுப்படுத்தும் ஒரு பரந்த வரலாற்றுப் போக்கை பிரதிபலிக்கிறது.

பிராந்தியக் கண்ணோட்டத்தில், ஈரானின் மூலோபாய ஆழம் அதன் புவியியல் எல்லைகளுக்கு வெகுதூரம் அப்பால் விரிகிறது. அதனுடன் இணைந்துள்ள பல்வேறு தரப்பினரும் கருத்தியல் ரீதியான கூட்டாளிகளும் அடங்கிய வலையமைப்பின் மூலம், நேரடி இராணுவ ஈடுபாட்டைச் சிக்கலாக்கும் பல அடுக்குகளைக் கொண்ட ஒரு தடுப்புக் கட்டமைப்பை அது உருவாக்கியுள்ளது. இந்தப் பரவலாக்கப்பட்ட செல்வாக்கு மாதிரி, ஈரான்மீது செலுத்தப்படும் அழுத்தம் பிராந்தியம் முழுவதும் எதிரொலிப்பதை உறுதி செய்கிறது. இதன் மூலம், அதன் எதிரிகளுக்கு மோதலின் செலவு அதிகரிக்கிறது.

உலகளவில் மிகப் பெரிய விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஈரானின் மூலோபாய நிலைப்பாட்டின் அம்சம், ஹோர்முஸ் நீரிணைக்கு அதன் அருகாமையும், அதன் மீது சாத்தியமான கட்டுப்பாட்டுத் திறனும் ஆகும். உலகின் கணிசமான அளவு பெட்ரோலிய விநியோகம் கடந்து செல்லும் இந்தக் குறுகிய கடல்வழி, உலகப் பொருளாதாரத்தின் மிக முக்கியமான போக்குவரத்து நெருக்கடிப்புள்ளிகளில் ஒன்றாகும். இந்தப் பாதையின் சிறிய அளவிலான இடையூறும் கூட, வரலாற்றில் எரிசக்திச் சந்தைகளில் கடுமையான ஏற்ற இறக்கத்தையும் உலக நாடுகளின் தலைநகரங்களில் பதற்றத்தையும் ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. எனவே, ஈரானை உள்ளடக்கிய எந்தவொரு தீவிரமடைந்த மோதலும் இயல்பாகவே பிராந்திய எல்லைகளைத் தாண்டி, சர்வதேசப் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பு சார்ந்த விவகாரமாக மாறுகிறது.

மேற்கத்திய அரசியல் தலைவர்களிடையே பதிவாகியுள்ள அதிர்ச்சியும் மூலோபாய மறுசீரமைப்பும், குறிப்பாக டொனால்ட் டிரம்ப் போன்ற தலைவர்களை மையமாகக் கொண்ட விவரிப்புகளில் வெளிப்படுவது, சமச்சீரற்ற மோதல்களில் கணிக்கக்கூடிய தன்மை எவ்வாறு சிதைந்து வருகிறது என்பதைக் காட்டும் ஆழமான உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. மிகக் கடுமையான பொருளாதாரத் தடைகளுக்கு உட்பட்ட ஒரு நாடு, தன்னைவிட மிகவும் சக்திவாய்ந்த எதிரிகளுக்கு கணிசமான இழப்புகளை ஏற்படுத்தும் திறனை வெளிப்படுத்தும்போது, பாரம்பரியமாகக் கருதப்பட்ட தடுப்புக் கோட்பாட்டின் அடிப்படை தர்க்கமே சவாலுக்கு உள்ளாகிறது.

எனினும், அதிகாரமும் எதிர்ப்பும் தீவிரமாக வெளிப்படும் இந்தச் சூழலுக்குள்ளேயே ஒரு போர்நிறுத்தம் உருவாகியிருப்பது முக்கியமான எதிர்முனையை வெளிப்படுத்துகிறது: இருதரப்பினரும் தங்களின் பாதிப்புக்குள்ளாகும் தன்மையை பரஸ்பரம் உணர்ந்திருப்பது. முக்கியமான பொருளாதார உயிர்நாடிகள், குறிப்பாக கடல்வழிப் பாதைகள், மீண்டும் திறக்கப்படுவதோ அல்லது நிலைப்படுத்தப்படுவதோ வெறுமனே பதற்றத் தணிப்புக்கான நடவடிக்கை அல்ல; கட்டுப்பாடற்ற மோதல் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத அளவிலான அமைப்புசார் அபாயங்களை உருவாக்கும் என்பதை அங்கீகரிப்பதாகவும் அது அமைகிறது.

மொத்தத்தில், ஈரானின் அனுபவம் மூலோபாயத் தாங்குதிறனுக்கான ஒரு குறிப்பிடத்தக்க எடுத்துக்காட்டாக விளங்குகிறது. நீடித்த அழுத்தம் சில குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் புதுமை, கருத்தியல் ஒற்றுமை மற்றும் புவிசார் அரசியல் ரீதியான தீவிர முனைப்பை எவ்வாறு உருவாக்கக்கூடும் என்பதை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது. இதை “ஒரு அதிசயம்” என்று அழைத்தாலும் அல்லது தழுவிக்கொள்ளும் மூலோபாயத்தின் எதிர்பார்க்கத்தக்க விளைவு என்று வர்ணித்தாலும், உண்மை என்னவென்றால், ஈரான் வழக்கமான அதிகாரப் படிநிலையைச் சீர்குலைத்துள்ளது. இதன் மூலம், வெறும் படைபலத்தைவிட தாங்குதிறனே அதிகாரச் செல்வாக்கின் எல்லைகளையும் வடிவத்தையும் தீர்மானிக்கும் ஒரு புதிய முன்னுதாரணத்தை உலகம் எதிர்கொள்ள வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளது.